مثل یاور و بقیه بچه ها آب دهنم را افتاده بود برای خوندن همون شعر لعنتی بعد رفتم دم پنجره شرکت و تف کردم رو ماشینی که اون جلو پارک شده بود اما نه کسی بود و نه سنگی...

کتاب و خوندم و عصابانیتت بد جوری آرومم کرده و الان که دارم این نامه رو مینویسم فکر میکنم به این که بعد 5 ماه بد بیاری روزای خوش شروع شده. اول این که بعد 3/4 سال با یه دختر آشنا شدم و بعد دوربین و پس گرفتم حالا هم کتاب تو … خیلی خوبه... بد جوری داره حال میده زندگی تو این 7/8 روزه میدونی؟؟

تو فکر ته مونده 3 ماه الکلمم امشب. فردا هم می خوام با دوست دخترم برم وانجک قبلاً هم یه جا دیگه گفته بودم الان 1 سالی میشه تو فکرشم که 2 نفری بریم با هم اونجا و ساندیس بخوریم.